Krwiomocz
No translation available.

 (hematuria)

Krwiomocz (hematuria) jest to obecność w moczu czerwonych krwinek (fot. 1). Odróżnić go należy od hemoglobinurii, kiedy w moczu obecna jest uwolniona z uszkodzonych erytrocytów hemoglobina, oraz od mioglobinurii, w przypadku której w moczu obecna jest pochodząca z uszkodzonych mięśni mioglobina.
Przy nasilonej hematurii zmiana barwy moczu widoczna jest gołym okiem. Gdy krwinek czerwonych jest w moczu niewiele, ich obecność jest stwierdzana przy pomocy paska do badania moczu lub podczas mikroskopowego badania osadu.
Mocz pobrany od psa z nowotworem pęcherza moczowego.
Krwiomocz może być objawem różnych chorób, dotyczących nie tylko dolnych lub górnych dróg moczowych, ale też całego organizmu. Na podstawie wywiadu, badania klinicznego i badań dodatkowych, lekarz weterynarii określa źródło krwawienia oraz rozpoznaje wywołującą je chorobę.

Ważne informacje z wywiadu:
Udzielane są przez właściciela.
  • Jak długo trwa krwiomocz i kiedy został pop raz pierwszy zaobserwowany? Czy w przeszłości zwierzę miało już podobne problemy?
  • Czy pies/kot ma problem z oddawaniem moczu? Czy występuje kropelkowe oddawanie moczu lub bezmocz?
  • Czy krew pojawia się na początku oddawania moczu, na końcu, czy widoczna jest cały czas?
  • Czy zwierzę miało kontakt z kleszczami? Czy stosowano profilaktykę przeciwkleszczową?
  • Czy właściciel zauważył wypływ ropny lub śluzowy z pochwy lub napletka?
  • Czy zostały zauważone inne objawy krwawienia (krwawienie z nosa, smolisty kał wylewy krwawe po skórą)?
  • Czy zwierzę było w ostatnim czasie leczone? Jakie leki stosowano i jaka choroba została zdiagnozowana?
  • Czy oprócz krwistego zabarwienia moczu zauważone zostały inne objawy? Jakie jest samopoczucie zwierzęcia? Czy chętnie je i pije? Jakie ilości płynów wypija?
  • Kiedy ostatnio były wykonywane badania krwi i moczu i jakie były wyniki?
  • Jeżeli problem dotyczy suki lub kotki, to kiedy wystąpiła ostatnia cieczka / rujka? U zwierząt kastrowanych istotna jest stosowana dieta, tryb życia (pies/kot wychodzący, domowy) i narażenie na stres.
 
Przyczyny krwiomoczu:
  • Krwiomocz pochodzenia nerkowego: choroby kłębuszków nerkowych, infekcje bakteryjne, kamienie nerkowe, nowotwory, torbielowatość nerek, zawał nerki, pasożyty, intensywny wysiłek.
  • Krwiomocz pochodzący z dróg moczowych: infekcje i stany zapalne pęcherza moczowego, kamica pęcherza (fot. 2), nowotwory, uszkodzenia pourazowe (np. pęknięcie pęcherza), zapalenie pęcherza po zastosowaniu niektórych leków.
  • Krwiomocz pochodzący z prostaty: zapalenie prostaty, nowotwór, łagodny przerost.
  • Krwiomocz towarzyszący chorobom ogólnoustrojowym: zaburzenia krzepnięcia (fot. 3), zatrucia rodentycydami, małopłytkowość, pasożyty krwi (np. erlihioza).
  • Hemoglobinuria: niedokrwistość autoimmunologiczna, reakcja poprzetoczeniowa, udar cieplny, skręt śledziony, dirofilarioza (pasożyt serca), zespół wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, zatrucie jadem żmij (fot. 3), babeszjoza (fot. 4).
 
Rozpoznanie:
  • Badanie kliniczne. Często pozwala ustalić przyczynę krwiomoczu. Wykonywane jest przez lekarza weterynarii. Oceniany jest stan ogólny i nawodnienie organizmu. Lekarz omacuje brzuch, często przed i po oddaniu moczu. U psów samców wykonywane jest badanie rektalne (przez odbyt), dzięki któremu możliwa jest ocena prostaty, części cewki moczowej i węzłów chłonnych, oraz badanie napletka i prącia. U suk można przeprowadzić badanie przez pochwę.
  • Badanie krwi. Pobierana jest krew do badań morfologicznych i biochemicznych. W przypadku uogólnionych krwawień należy wykonać testy oceniające krzepnięcie.
  • Badanie moczu. Mocz powinien zostać zbadany do 30 minut (jeżeli jest przechowywany w temperaturze pokojowej) lub do 2 godzin (przechowywany w lodówce) od pobrania. Najlepszą metodą pobierania moczu jest cystocenteza, czyli nakłucie pęcherza moczowego, można też pobierać mocz przez cewnik wprowadzony do pęcherza moczowego. Najczęściej jednak badany jest mocz pobrany przez właściciela w czasie spaceru. W tak pobranym moczu znajduje się dużo zanieczyszczeń pochodzących z dolnych dróg moczowych oraz z okolicy kroczowej (bakterie, komórki, resztki tkanek z cewki moczowej i pochwy lub napletka). Do badania bakteriologicznego, które często jest niezbędne do postawienia rozpoznania i ustalenia skutecznego leczenia, nadaje się wyłącznie mocz pobrany przez nakłucie pęcherza moczowego.
  • Zdjęcia rentgenowskie jamy brzusznej. Oceniane są głównie nerki, pęcherz moczowy, prostata i cewka moczowa, ale można też stwierdzić inne patologie mogące powodować krwiomocz, np. ropomacicze, guzy nowotworowe czy złamanie kości prącia. W niektórych przypadkach wskazane jest podanie kontrastu (urografia, uretrografia, pneumocystografia).
  • USG jamy brzusznej. Często wskazana jest biopsja pod kontrolą USG.
  • Inne badania: endoskopia pęcherza moczowego (cystoskopia), badanie krwi w kierunku nowotworów pęcherza moczowego.
 
Postępowanie:
Wybór leczenia zależy od decyzji lekarza weterynarii oraz możliwości finansowych właściciela. W wielu przypadkach wystarczająca jest prosta terapia farmakologiczna (np. podawanie antybiotyków), ale czasami konieczne jest intensywne leczenie szpitalne (np. w przypadku ostrej niewydolności nerek) lub zabieg chirurgiczny (w przypadku wielu nowotworów lub kamieni).
 


Autor: lek. wet. Maja Ingarden (2009-03-23)
 
 

Kamica pęcherza moczowego u suczki rasy yorkshire terier.

Wylewy krwawe na języku szczeniaka pogryzionego przez żmiję.

Objawy babeszjozy