Panosteitis

czyli eozynofilowe zapalenie kości młodych psów
Jest to choroba młodych, szybko rosnących psów dużych ras, której przejawem jest przerywana kulawizna o różnym nasileniu, dotycząca jednej lub większej ilości kończyn.

Bezpośrednia przyczyna eozynofilowego zapalenia kości jest nieznana.

Czynniki predysponujące: 

  1. Rasa - choroba występuje najczęściej u owczarków niemieckich (85% przypadków), ale też spotyka się ją u bernardynów, bassetów, dogów niemieckich, dobermanów, pointerów, seterów irlandzkich, airedale terierów, samoyedów i sznaucerów miniaturowych.
  2. Płeć - panosteitis najczęściej dotyczy samców (ok. 70-80% przypadków)
  3. Wiek - choroba występuje najczęściej pomiędzy 5 a 13 miesiącem życia, chociaż stwierdzano ją nawet u psów 5-letnich.
  4. Inne - stres, zaburzenia naczyniowe, choroby metaboliczne, alergie, hiperestrogenizm, reakcja autoimmunologiczna w następstwie chorób wirusowych.

Objawy:

Pierwszym zauważanym przez właścicieli objawem jest nagle pojawiająca się kulawizna. Często jest to kulawizna "wędująca", tzn. dotyczy na zmianę różnych kończyn, może zanikać i po jakimś czasie nawracać. Objawy wycofują się najczęściej do 2 roku życia.

Choroba dotyczy najczęściej kości ramiennej oraz kości przedramienia.

Rozpoznanie:

  1. Historia - rasa i wiek zwierzęcia, brak wcześniejszego urazu
  2. Badanie kliniczne - bolesność przy omacywaniu kości długich, zwłaszcza w okolicach przynasadowych
  3. Badanie rentgenowskie - na zdjęciach widoczne są obszary zagęszczenia w obrębie szpiku kostnego, można też zobaczyć inne zmiany, np. proliferację okostnej, czy zgrubienie warstwy korowej kości
  4. Badania laboratoryjne - we krwi obwodowej możliwa jest eozynofilia (nadmierna ilość granulocytów kwaschłonnych)


Podstawą rozpoznania jest badanie kliniczne oraz charakterystyczne zmiany w obrazie RTG!


Leczenie:

Ze względu na nieznaną przyczynę choroby nie zostało opracowane żadne specyficzne leczenie eozynofilowego zapalenia kości.

  • przy silnej bolesności podaje się leki z grupy niesterydowych przeciwzapalnych
  • ograniczyć ruch u zwierząt z zaawansowanymi zmianami


Możliwe jest samowyleczenie


Autor: lek. wet. Maja Ingarden (2005-04-02)