Start Wzorzec rasy Komentarze PROPORCJE BUDOWY

1. PROPORCJE BUDOWY (format i wzrost)

  Rys.2 - Długość głowy, format i wzrost

Rys.2 - Długość głowy, format i wzrost

 Długość głowy. Głowa powinna być mocna, długa, wyrazista, dumnie noszona na eleganckiej, dość długiej i wyraźnie odcinającej się od łopatek szyi. Nie za ciężka i nie za lekka, zawsze proporcjonalnej wielkości w stosunku do wysokości, długości i masy briarda. Jej całkowita długość powinna mieścić się 2,5 raza  w wysokości psa mierzonej w kłębie. Mózgoczaszka i kufa równej długości czyli w proporcji 1 : 1. Więcej szczegółów w oddzielnym rozdziale poświęconym tylko głowie.

Proporcje. Pojęcie to można odnieść do kilku elementów budowy psa. Można rozważać proporcje między wzrostem a masą psa, między jego długością a wysokością oraz między poszczególnymi częściami ciała. Zgodnie z wzorcem briard ma sylwetkę nieco wydłużoną, jest psem silnym i dobrze umięśnionym. Jego kości są mocne i dobrze związane, a ruchy zwinne, energiczne, bez śladów ociężałości.
Stosunek długości do wysokości psa określa jego format, który u różnych ras psów zamyka się w prostokącie lub w kwadracie. U briarda korpus powinien być prostokątny; wzmianka o wydłużonym formacie oznacza, że wysokość w kłębie powinna być mniejsza od długości psa. Jednak nie jest dokładnie określona rozbieżność między tymi dwiema wartościami, wiadomo jedynie, że briard nie może być kwadratowy i nie powinien być także rażąco długi. Długość tułowia powinna wynikać z długości klatki piersiowej, natomiast lędźwie powinny być zwarte i raczej krótkie. Wieloletnia obserwacja pomiarów psów uzyskujących tytuł Selekcji Francji skłania ku wnioskowi, że przewaga długości psa nad jego wysokością mierzoną w kłębie powinna wynosić od 5 do 10 cm. Suki zwykle są nieco dłuższe od psów.

Wzrost. Wzorzec dopuszcza stosunkowo dużą rozbieżność między górną i dolną granicą wzrostu (dla psa - 6 cm, dla suki - aż 8 cm). W praktyce należy podchodzić do tej kwestii z mniejszą tolerancją, z uwagi bowiem na użytkowość rasy najkorzystniejszy, idealny wzrost powinien wynosić  u psa 64 - 66 cm, u suki 59 - 62 cm . Toleruje się przerost do 2 cm powyżej górnej granicy  (tzn. u psa - do 70 cm, u suki - do 66 cm), jednak nawet najlepsze wystawowo zwierzęta o takim przeroście mogą uzyskać maksymalnie ocenę bardzo dobrą. W nowym wzorcu po raz pierwszy pojawia się wzmianka o dopuszczalnej tolerancji 1 cm dla osobników o wysokości mniejszej niż dolna granica wzrostu. Jednak takie psy i suki również powinny mieć obniżoną ocenę do bardzo dobrej.
Dyskwalifikacji ulegają wszystkie osobniki przerośnięte powyżej dopuszczalnych 2 cm, podobnie jak te, które osiągają mniej niż 1 cm poniżej dolnej granicy wzrostu.
W związku z tym, że dość duży procent populacji przejawia tendencję do osiągania zbyt dużego wzrostu, należy zwracać szczególną uwagę na kojarzenie osobników na górnej i dolnej granicy limitu wysokości z partnerami o idealnym wzroście.

Masa ciała i typy budowy. Bardzo ważną cechą użytkową jest zachowanie proporcji między wzrostem a masą ciała. U psa użytkowego największy procent masy ciała powinny stanowić mięśnie (ok.50%). Masa kości powinna wynosić około 15%, skóry z sierścią taką jak u briarda - około 14%, krwi - ok.8%, resztę czyli ok.13% powinny stanowić organy wewnętrzne, tkanka łączna i tłuszcz. O masie tkanki kostnej i mięśniowej decyduje cały pierwszy rok chowu psa. Niestety wiele osób, myląc pojęcia, nadrabia zaniedbania w chowie na rzecz mięśni i kości dotuczaniem psa. Zwiększanie procenta tkanki tłuszczowej jest najprostszym sposobem pozornego powiększania masy ciała. Tymczasem psu użytkowemu balast tłuszczu nie jest potrzebny, a wręcz przeciwnie ogranicza jego aktywność i wytrzymałość w ruchu. Jedynym, prawidłowym sposobem zwiększania masy jest rozbudowywanie tkanki mięśniowej poprzez trening i odpowiednie żywienie psa.
Mówiąc o typach budowy wyróżniamy psy lekkie, średnie, dorodne i ciężkie, ale nie można o nich mówić wyłącznie na podstawie wzrostu. Bardzo istotne są tu także ciężar i masa ciała. W hodowli briarda dążymy do uzyskania typu średniego, jako najbardziej użytkowego. Uzasadnione jest to tym, że typ lekki jest co prawda wystarczający do pracy pasterskiej i węchowej, ale nieco za słaby do obrony. O ile jednak zachowuje pewne walory użytkowe, to typ ciężki ma ich mniej, ponieważ wraz z każdym centymetrem wzrostu przybywa więcej masy, na co składa się większy ciężar kości, skóry, sierści, wnętrzności itd. W tym samym stopniu nie wzrasta jednak zwykle siła mięśni, w związku z czym briard wielki traci na zwinności, zwrotności i wytrzymałości w ruchu, a zatem traci wartość użytkową i staje się tylko imponującym, atrakcyjnym dla laików olbrzymem. Przydatny hodowlanie, zdrowy i sprawny fizycznie owczarek powinien mieć zawsze zachowane właściwe proporcje między wzrostem a masą ciała. Zawsze preferowany powinien być pies w typie średnim, nieco gorzej - prawie średnim, zaś na granicy przydatności hodowlanej znajdują się psy w typie lekkim i dorodnym. Nie powinny być używane w hodowli psy cherlawe, długonogie, krępe, ciężkie i olbrzymie. Reasumując, należy podkreślić, że wzmianka we wzorcu (w punkcie "ważne proporcje"), że "briard jest psem średniej wielkości" ma znaczenie fundamentalne. 


Artykuł, zdjęcia, rysunki są własnością Klubu Briarda i Beaucerona w Polsce i są chronione prawem autorskim.
Kopiowanie całości lub fragmentów bez zgody Klubu zabronione.