No translation available.

2. GŁOWA

Rys.3 - Prawidłowa głowa i wyraz briarda

Pod względem użytkowości i harmonii budowy bardzo istotne są: - dość duża mózgowioczaszka, zapewniająca miejsce na swobodny rozwój mózgu, - nie za silnie zaznaczony przełom czołowy (w tym miejscu pies ma ważny splot nerwów węchowych), - właściwa proporcja głowy do korpusu psa,  - proporcje obu części głowy czyli mózgoczaszki i kufy.
Pod względem estetyki i dekoracyjności najistotniejsze są silna budowa głowy i jej owłosienie nadające psu charakterystyczny dla rasy wygląd. Obfite owłosienie optycznie powiększa głowę, nie powinno być jednak przesadne i maskować jej kształtu i konturu. Skąpe owłosienie głowy zdecydowanie pogarsza jej wygląd i ujmuje briardowi urody. Osobnik o słabo porośniętej głowie nie może otrzymać oceny doskonałej.
Wielkość i długość głowy ma być proporcjonalna do wysokości, długości i masy psa. W każdym przypadku głowa ma tworzyć harmonijną całość z korpusem, co jest wyrażone w pożądanej proporcji 2,5 : 1 (długość głowy ma mieścić się 2,5 raza  w wysokości psa mierzonej w kłębie).  

Rys.3 - Prawidłowa głowa i wyraz briarda

z uwzględnieniem różnic między psem i
suką z uszami kopiowanymi i naturalnymi.

 

 

Jest to pomiar wyrażający idealną, najbardziej oczekiwaną proporcję. Zgodnie z tym głowa briarda jest długa ale nie przesadnie, natomiast nie może być krótka, choć należy pamiętać, że dobre owłosienie skraca optycznie głowę. Powinna być duża, mocna i wyrazista, szczególnie u samców, zawsze jednak pozostająca w harmonii w stosunku do całej sylwetki psa. Oznacza to, że nie może być za ciężka albo za mała, zbyt lekka, wąska czy rachityczna. Są to bardzo poważne niedostatki, które zawsze powinny powodować obniżenie oceny w stopniu uzależnionym od tego jak silnie są wyrażone.

Mózgoczaszka i kufa powinny być dość długie i wystarczająco szerokie, obydwie tej samej długości czyli pozostające ze sobą w stosunku 1 : 1. Jest to proporcja idealna, w praktyce trudna do osiągnięcia. Toleruje się różnicę w długości mózgoczaszki i kufy dochodzące najwyżej do 5 cm. Nieco dłuższe kufy spotyka się przeważnie u suk. Kufa jest mocna, prosta wystarczająco szeroka i tępo zakończona (końcówka pyska niemal kwadratowa), nie może być wąska czy szpiczasta, a jeśli już tak się zdarzy to pies nie może dostać oceny doskonałej.

Stop (przełom czołowy) umiarkowany ale wyraźnie zaznaczony w równej odległości od wierzchołka głowy i czubka nosa. Zbyt słabo zaznaczony stop stanowi wadę dyskwalifikującą bowiem spłaszcza głowę i nadaje jej nietypowy dla rasy wygląd.

Czoło z profilu jest bardzo łagodnie zaokrąglone, a górne linie mózgoczaszki i kufy muszą być równoległe. Brak tej równoległości, a także czoło zbyt płaskie lub zbyt okrągłe powinny powodować obniżenie oceny.

Nos. Dość duży, raczej graniasty, trufla nosa zawsze czarna za wyjątkiem osobników urodzonych jako niebieskie, u których nos może być niebieski lub niebieskawy. U psów czarnych, szarych (urodzonych jako czarne) i płowych każda inna barwa nosa poza czarną oraz ślady depigmentacji są wadą dyskwalifikującą. Grzbiet nosa powinien być prosty; garbonos, grzbiet nosa mały, cienki, zbyt długi lub zbyt krótki są niedostatkiem obniżającym ocenę do bardzo dobrej. Wierzchołek nosa raczej kwadratowy niż okrągły, jeśli jest mały, wąski, ściśnięty lub szpiczasty podlega obniżeniu oceny.

Zęby. Silne, białe, ściśle do siebie przylegające. Pożądany jest zgryz nożycowy, dopuszcza się zgryz cęgowy. Ten jednak jest mniej korzystny w pracy służbowej psa, kojarzenie zaś dwóch partnerów za zgryzem cęgowym zwiększa ryzyko pojawienia się przodozgryzu. Należy zatem osobnikom ze zgryzem kleszczowym dobierać partnerów z idealnym zgryzem nożycowym. Przodozgryz z zachowanym kontaktem siekaczy szczęki i żuchwy jest traktowany jako błąd dopuszczalny (zaniżający ocenę do bardzo dobrej), natomiast psa z taką cechą należy bezwzględnie kojarzyć z partnerem o idealnym zgryzie nożycowym. Wadą dyskwalifikującą jest tyłozgryz oraz przodozgryz z utratą kontaktu między siekaczami szczęki i żuchwy. Pojedyncze braki  małych przedtrzonowców P1 nie obniżają oceny. Dopuszcza się braki 1-2 zębów trzonowych, przedtrzonowych (poza dwoma P4) czy siekaczy ale jest to traktowane jako błąd i obniża ocenę do bardzo dobrej w przypadku trzonowców i przedtrzonowców, a w przypadku siekaczy - do dobrej. Brak 2 dużych, czwartych przedtrzonowców P4 lub brak więcej niż 3 zębów (bez uwzględniania P1) są już wadą dyskwalifikującą.

Oczy. Ciemne, dość duże, ustawione w poziomie, dobrze otwarte, o inteligentnym, spokojnym wyrazie. Powieki przylegające. Dużą uwagę należy poświęcić barwie oczu, przede wszystkim u płowo umaszczonych briardów,  wśród których u wielu osobników obserwuje się rozjaśnione oko. Większość briardów ma  oczy średnio ciemnobrązowe, jednak najbardziej pożądana jest wyraźnie ciemna barwa oczu. Jaśniejszy kolor oczu dopuszcza się u błękitnych briardów. Nie są błędem oczy szare u briardów szarych. Psy o oczach zbyt małych, migdałowego kształtu lub rozjaśnionych w granicach dopuszczalności nie mogą uzyskać oceny doskonałej. Wadą dyskwalifikującą są oczy różnego koloru lub zbyt jasne (żółte).

Uszy. Wysoko osadzone i porośnięte długim włosem. Jeśli są kopiowane - muszą być noszone pionowo do góry i ustawione równolegle (nie zbieżnie i nie rozbieżne). Uszy pozostawione w stanie naturalnym są raczej krótkie, nie płasko przylegające,  u nasady lekko odstawione od głowy. Długość chrząstki ucha musi być taka sama lub nieco krótsza niż połowa długości głowy. Ucho zbyt długie lub źle noszone może obniżyć ocenę. Powierzchnia ucha jest zawsze płaska. Uszy pofałdowane (motylowate) są dyskwalifikujące, podobnie jak uszy zbyt nisko osadzone (pod linią oka), pokryte krótkim włosem lub naturalnie stojące do góry. Trzy pierwsze cechy nadają głowie briarda nietypowy wygląd, natomiast ucho z natury prosto sterczące nie jest cechą rasową owczarka z Brie i może świadczyć o domieszce obcej krwi. Briard zalicza się do grupy psów owczarskich pochodzenia azjatyckiego (wywodzących się od teriera tybetańskiego), dla której jedną z cech charakterystycznych są uszy naturalnie wiszące, możliwe do postawienia ale tylko dzięki chirurgicznemu zabiegowi kopiowania ucha.


Artykuł, zdjęcia, rysunki są własnością Klubu Briarda i Beaucerona w Polsce i są chronione prawem autorskim.
Kopiowanie całości lub fragmentów bez zgody Klubu zabronione.